Czy o takie Polskie walczyła Solidarność ?

4.

MOJE PRZEMYŚLENIA NA AKTUALNE TEMATY SPOŁECZNO POLITYCZNE

Mirosław Galczak (A315) Szczecin

Mirek

 

 

Czy o takie Polskie walczyła  Solidarność  ?

Czy o tą wolność walczyła rzeczywiście Solidarność ?

 

 

Słucham i oglądam dzisiejsza transmisję z posiedzenia  Sejmu III RP wybrańców

narodu z namaszczenia elit  posolidarnościowych  i usiłuję przypomnieć sobie jak

i dlaczego do tego wszystkiego doszło.

Mam już 79 lat .Byłem świadkiem i uczestnikiem wszystkich wydarzeń,

które przeżywaliśmy od 1939 roku..

Coraz bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że to nie tylko robotnicy skupieni

w Solidarności byli inicjatorami tej walki i autorami programu

Myślę, że proces  systematycznego demontażu PRL rozpoczął się wcześniej,

od wydarzeń marcowych zorganizowanych przez grupę „komandosów”

związanych z elitami partyjnymi, rządowymi, oraz Uniwersytetem

Warszawskim.

A poniżej kierownictwo tej grupy:

Komandosi – określenie dla działającego w latach 60. XX wieku środowiska

skupionego wokół Jacka Kuronia i Karola Modzelewskiego, głównie Adama Mihnika,

Teresy BoguckiejJana GrossaJakuba KarpińskiegoBarbary Toruńczyk,

Ireny Grudzińskiej i innych studentów.

Trochę wcześniej przekształciła się w opozycyjną  I Warszawska Drużyna

Harcerska zwana „Czarna jedynka „ i Klub Włóczykijów.

A oto poniżej wychowankowie tej Drużyny i Klubu:

Wychowankowie 1 WDH

Jerzy Wiśniewski, Janusz Kijowski, Wojciech Onyszkiewicz, Paweł Strzelecki,

Janusz Kraszewski, Adam Bajerski, Michał Cichy, Ks. Andrzej Bafeltowski

§                    Andrzej Celiński

§                    Ludwik Dorn

§                    Urszula Doroszewska

§                    Michał Kulesza

§                    Barbara Kunicka-Felicka

§                    Dariusz Kupiecki

§                    Piotr Naimski

§                    Janusz Onyszkiewicz

§                    Alojzy Pawełek

§                    Stefan Pomarański – założyciel 1 WDH

No i doszliśmy do ostatniej już z większych grup opozycyjnych powstałych

i działających w PRL w której  ci wszyscy opozycjoniści spotkali się w 1972 roku

a mianowicie w Komitecie Obrony Robotników:

Pierwszymi 14 sygnatariuszami Apelu – członkami KOR byli Jerzy Andrzejewski,

Stanisław BarańczakLudwik CohnJacek KurońEdward LipińskiJan Józef Lipski,

Antoni MacierewiczPiotr NaimskiAntoni PajdakJózef RybickiAniela Steinsbergowa,

Adam Szczypiorski, ks.Jan Zieja i Wojciech Ziembiński (zrezygnował w lipcu 1977),

29 września 1976 dołączyła do nich Halina Mikołajska. Kolejnymi członkami zostali

Mirosław Chojecki (aktywny od początku akcji pomocy), Emil Morgiewicz,

Wacław Zawadzki (wszyscy od października 1976), Bogdan Borusewicz

Józef Śreniowski (od listopada 1976), Wojciech Onyszkiewicz

(aktywny od początku akcji pomocy), Anka Kowalska i Stefan Kaczorowski

(od stycznia 1977), Adam Michnik (od kwietnia 1977), ks. Zbigniew Kamiński

Jan Kielanowski (od lipca 1977).

 

Wśród członków KOR charakterystyczną grupą byli tzw. starsi Państwo (Cohn,

Lipiński, Pajdak, Rybicki, Steinsbergowa, Szczypiorski, Zieja, Zawadzki, Kielanowski),

którzy swoim autorytetem i radą wspierali bieżące działania pomocowe, a także brali

udział w redagowaniu oświadczeń programowych.

W tych moich wspomnieniach nie mogę nie wymienić

Wolnych Związków Zawodowych Wybrz.

W PRL istnieją potężne związki zawodowe zrzeszające miliony pracowników,

dysponujące własną prasą, funduszami, lokalami. Mimo to co kilka lat robotnicy

wychodzą na ulice i w gwałtowny sposób dopominają się o swoje prawa,

narażając się na ataki MO i późniejsze represje. Nawet duże grupy pracowników

w przypadku konfliktu z administracją są bezsilne i osamotnione.

Sytuacja pojedynczego pracownika skrzywdzonego czy oszukanego

jest jeszcze trudniejsza. […]

Nie stawiamy sobie celów politycznych, nie narzucamy naszym członkom,

współpracownikom i sympatykom określonych poglądów politycznych

i światopoglądowych, nie dążymy do objęcia władzy.

Zdajemy sobie jednak sprawę, że nie unikniemy zarzutu o prowadzenie

działalności politycznej. Zakres spraw, które u nas traktuje się jako sprawy polityczne

jest bowiem niezmiernie szeroki i obejmuje prawie wszystko z wyjątkiem

ycieczek na grzyby. […]

Nasza działalność jest legalna i zgodna z prawem. Każdy człowiek ma naturalne

prawo do obrony, do sprawiedliwości i do godnego życia – gwarantuje nam to

Konstytucja PRL oraz międzynarodowe konwencje i umowy dotyczące praw ludzkich

i obywatelskich. Działalność związkowa jest pod szczególną ochroną prawną.

Aktywnymi działaczami WZZ byli m.in. Bogdan BorusewiczJoanna Duda-Gwiazda,

Jan KarandziejAndrzej KołodziejMaryla PłońskaAlina Pienkowska,

Anna WalentynowiczLech WałęsaBogdan LisAndrzej BulcLech Kaczyński

Tadeusz Szczepański, który zginął w niewyjaśnionych okolicznościach w 1980 r.

WZZ skupiało ludzi, którzy w 1980 roku organizowali strajki w Stoczni Gdańskiej –

byli to m.in.Piotr MaliszewskiBogdan FelskiMaciej MiatkowskiHenryk Matysiak,

Mieczysław KlamrowskiLeon StobieckiMariusz Muskat i Lech Zborowski.

Ciekawy zestaw nazwisk. Proszę uprzejmie porównajcie kolejne ekipy

Polityczne rządzące naszym Krajem zarówno te oficjalne jak i „szare eminencje”

pociągające za sznurki

Zwróćcie uprzejmie uwagę na tych którzy wywoływali znane Wam afery polityczne

doprowadzające do wielkich kryzysów rządowych. Pamiętacie jak to się zaczęło:

Wasz Prezydent, nasz premier.

„Dobrze ten schował, kto chowa w pamięci”  (Dante Alighert)

Zapraszam  do czytania i do dyskusji a może uzupełniania  mych  opinii na naszym forum!>>>>

Dodaj komentarz